„Przyśniła mi się Fillis” Théophile de Viau

„Przyśniła mi się Fillis”

Sonet • Aleksandryn - dwanaście sylab. • Rymy okalające oraz przeplatane.

„Przyśniła mi się Fillis”

Figury stylistyczne: Personifikacja, Motyw Vanitas (motyw chmury), ożywienie martwego ciała, epifora.

Przyśniła mi się Fillis

Erotyk, przyśniła mu się kochanka. • Poezja oniryczna - mówi ona o śnie, wszystko może się zdarzyć. • Wiersz bardzo barokowy, kontakt metafizyczny z innymi światami.

Przyśniła mi się Fillis

Odwołanie do mitologii - Iksjon który zakochał się w Herze, Zeus zamienił się w chmurę która miała kształt Hery aby sprawdzić czy jest to prawda, został skazany na straszne tortury w Hadesie.

Przyśniła mi się Fillis

Autor wchodzi w dialog ze zjawą zza światów. Kobieta jest zjawą która jest nieuchwytna. • Dziewczyna i śmierć są tym samym, ta która przyszła zza światów.