Conjugación del verbo regular 'mirar' en español en Pretérito pluscuamperfecto de subjuntivo

 0    10 fiche    en brist
ladda ner mp3 skriva ut spela Kontrollera dig själv
 
Fråga español Svar español
yo [mirar]
1. persona singular, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
börja lära sig
yo hubiera mirado
tú [mirar]
2. persona singular, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
börja lära sig
tú hubieras mirado
él [mirar]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
börja lära sig
él hubiera mirado
ella [mirar]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
börja lära sig
ella hubiera mirado
Usted [mirar]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
börja lära sig
Usted hubiera mirado
nosotros [mirar]
1. persona plural, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
börja lära sig
nosotros hubiéramos mirado
vosotros [mirar]
2. persona plural, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
börja lära sig
vosotros hubierais mirado
ellos [mirar]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
börja lära sig
ellos hubieran mirado
ellas [mirar]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
börja lära sig
ellas hubieran mirado
Ustedes [mirar]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto 1, subjuntivo
börja lära sig
Ustedes hubieran mirado

Du måste vara inloggad för att skriva en kommentar.