Conjugación del verbo regular 'mirar' en español en pretérito pluscuamperfecto de indicativo

 0    10 fiche    en brist
ladda ner mp3 skriva ut spela Kontrollera dig själv
 
Fråga español Svar español
yo [mirar]
1. persona singular, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
börja lära sig
yo había mirado
tú [mirar]
2. persona singular, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
börja lära sig
tú habías mirado
él [mirar]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
börja lära sig
él había mirado
ella [mirar]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
börja lära sig
ella había mirado
Usted [mirar]
3. persona singular, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
börja lära sig
Usted había mirado
nosotros [mirar]
1. persona plural, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
börja lära sig
nosotros habíamos mirado
vosotros [mirar]
2. persona plural, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
börja lära sig
vosotros habíais mirado
ellos [mirar]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
börja lära sig
ellos habían mirado
ellas [mirar]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
börja lära sig
ellas habían mirado
Ustedes [mirar]
3. persona plural, pretérito pluscuamperfecto, indicativo
börja lära sig
Ustedes habían mirado

Du måste vara inloggad för att skriva en kommentar.