Conjugación del verbo regular 'confrontar' en español en pretérito indefinido de indicativo

 0    10 fiche    en brist
ladda ner mp3 skriva ut spela Kontrollera dig själv
 
Fråga español Svar español
yo [confrontar]
1. persona singular, pretérito perfecto simple, indicativo
börja lära sig
yo confronté
tú [confrontar]
2. persona singular, pretérito perfecto simple, indicativo
börja lära sig
tú confrontaste
él [confrontar]
3. persona singular, pretérito perfecto simple, indicativo
börja lära sig
él confrontó
ella [confrontar]
3. persona singular, pretérito perfecto simple, indicativo
börja lära sig
ella confrontó
Usted [confrontar]
3. persona singular, pretérito perfecto simple, indicativo
börja lära sig
Usted confrontó
nosotros [confrontar]
1. persona plural, pretérito perfecto simple, indicativo
börja lära sig
nosotros confrontamos
vosotros [confrontar]
2. persona plural, pretérito perfecto simple, indicativo
börja lära sig
vosotros confrontasteis
ellos [confrontar]
3. persona plural, pretérito perfecto simple, indicativo
börja lära sig
ellos confrontaron
ellas [confrontar]
3. persona plural, pretérito perfecto simple, indicativo
börja lära sig
ellas confrontaron
Ustedes [confrontar]
3. persona plural, pretérito perfecto simple, indicativo
börja lära sig
Ustedes confrontaron

Du måste vara inloggad för att skriva en kommentar.